+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم مرداد ۱۳۹۱ ساعت 11:18 توسط طاهره
|
مرا کسی نساخت ، خدا ساخت... نه آنچنان که “کسی می خواست”، که من کسی نداشتم... کسم خدا بود ، کس بی کسان... او بود که مرا ساخت، آنچنان که خودش خواست... نه از من پرسید و نه از “من دیگر”م! من یک گل بی صاحب بودم! مرا از روح خود دمید...